Czym jest alergiczny przewlekły nieżyt nosa u dzieci? Alergiczny nieżyt nosa u dziecka może mieć zarówno ostry, jak i przewlekły charakter, o którym mowa w sytuacji, gdy objawy utrzymują się przez co najmniej 4 dni w tygodniu przez okres 4 tygodni w roku. ANN objawia się wtedy: uczuciem zapchanego nosa, kaszlem oraz kichaniem. (WIDEO) • Katar u niemowlaka - objawy, leczenie, domowe sposoby • Kaszel u niemowlaka - przeziębienie, rodzaje kaszlu • Dlaczego nie powinniśmy ignorować utrzymującego się kataru u dziecka? • Przewlekły kaszel u dziecka - charakterystyka, najczęstsze przyczyny, diagnostyka • Domowe sposoby na katar - rodzaje i przyczyny kataru POZ-y muszą przygotować się na trudny egzamin • Syrop na suchy kaszel - działanie, leki ośrodkowe, zalecenia • Suchy kaszel u dziecka - czym jest, inne rodzaje kaszlu • Katar u niemowlaka - objawy, leczenie, domowe sposoby • Kaszel u niemowlaka - przeziębienie, rodzaje kaszlu • Przeziębienie u dziecka - wszystko, co powinnaś o Fast Money. Kaszel to najczęstszy objaw ze strony układu oddechowego, z którym mierzymy się w opiece ambulatoryjnej u dzieci. Podział kaszlu możemy przeprowadzić na podstawie kryterium czasowego: ostry i przewlekły oraz jego charakteru: suchy i produktywny. Kaszel ostry zwykle nie przysparza trudności diagnostycznych z uwagi na najczęstszą znaną etiologię tego schorzenia w postaci infekcji wirusowej. W diagnostyce kaszlu przewlekłego najistotniejsze jest szczegółowe przeprowadzenie wywiadu i badania fizykalnego. Prawidłowe badanie pacjenta w połączeniu z odpowiednimi badaniami pomocniczymi pozwalają na szybkie postawienie rozpoznania i wdrożenie leczenia przyczynowego. W przypadku leczenia farmakologicznego kaszlu należy kierować się profilem bezpieczeństwa stosowanych leków oraz ich mechanizmem działania. Kaszel jest najczęstszym objawem ze strony układu oddechowego, z którym rodzice dzieci zgłaszają się do pediatry. Należy pamiętać, że nie zawsze jest on objawem chorobowym – zdrowe dziecko kaszle ok. 11 razy w ciągu doby. W przypadku gdy zwiększa się częstotliwość i nasilenie kaszlu, a codzienne funkcjonowanie dziecka jest zaburzone, należy rozpocząć poszukiwanie przyczyny takiej sytuacji [1]. Podczas wizyty w gabinecie lekarskim wskazane jest dążenie do rozpoznania choroby, której objawem jest kaszel. Jest to możliwe poprzez zebranie szczegółowego wywiadu (ustalenie czasu trwania, charakteru kaszlu i objawów towarzyszących) oraz dokładne badanie fizykalne Definicja Kaszel jest podstawowym odruchem obronnym organizmu pozwalającym na oczyszczenie dróg oddechowych z wydzieliny lub ciał obcych [2]. Odruch kaszlowy to łuk odruchowy, w którym bodźce odbierane są z receptorów czuciowych pobudzanych przez bodźce mechaniczne i chemiczne, a następnie podążają włóknami aferentnymi (doprowadzają bodźce do ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym) i włóknami eferentnymi (prowadzą impulsy do efektorów – mięśni wdechowych i wydechowych). Receptory kaszlu zlokalizowane są również poza układem oddechowym (między innymi w osierdziu, przeponie, przewodzie słuchowym zewnętrznym, błędniku), co tłumaczy, dlaczego jego przyczyna jest czasami zlokalizowana poza drogami oddechowymi [3, 4]. Czas trwania kaszlu W zależności od długości czasu trwania można wyróżnić kaszel: ostry, trwający do 3 tyg., przewlekły – zależnie od wytycznych uznaje się ramy czasowe powyżej 4–12 tyg., kaszel podostry trwający 3–8 tyg. [5]. Charakter kaszlu Na podstawie charakteru możemy wyróżnić dwa rodzaje kaszlu: suchy, mokry. Podział ten często przysparza problemy rodzicom, którzy niejednokrotnie nie są w stanie jednoznacznie określić jego charakteru. W codziennej praktyce lekarskiej jest to przydatny podział umożliwiający ustalenie rozpoznania oraz odpowiednie ukierunkowanie diagnostyki. Kaszel suchy u dzieci najczęściej występuje w początkowej fazie infekcji, w astmie, po aspiracji ciała obcego, w śródmiąższowych chorobach płuc [6]. Z kaszlem mokrym mamy do czynienia zazwyczaj w przypadku obecności wydzieliny w górnych lub dolnych drogach oddechowych, u dzieci również najczęściej w przebiegu zakażenia układu oddechowego. Diagnostyka kaszlu ostrego Badanie podmiotowe i przedmiotowe stanowi podstawę rozpoznania niezależnie od charakteru oraz czasu trwania kaszlu. W przypadku kaszlu ostrego istotnymi danymi z wywiadu są: wiek dziecka – w zależności od wieku mamy inne najczęstsze czynniki etiologiczne zakażeń dróg oddechowych, objawy towarzyszące – gorączka, katar, ból głowy, gardła, chrypka, zmiany skórne często występujące w przebiegu zakażeń wirusowych, mogą pomóc w ustaleniu przyczyny ostrego kaszlu [5]. okoliczności wystąpienia objawów – nagły kaszel przy aspiracji ciała obcego, kaszel po ekspozycji na uczulające alergeny może wskazywać na alergiczne przyczyny dolegliwości, kaszel u innych członków rodziny sugeruje tło infekcyjne, charakter kaszlu – suchy będzie przemawiał bardziej za astmą lub początkową fazą infekcji wirusowej, natomiast produktywny najczęściej związany jest z infekcją górnych dróg oddechowych lub zaleganiem wydzieliny w oskrzelach. Tab. 1. Na co należy zwrócić uwagę w badaniu pacjenta z przewlekłym kaszlem Badanie podmiotowe Badanie przedmiotowe Okoliczności wystąpienia objawów Stan odżywienia pacjenta Czas trwania i charakter kaszlu Cechy duszności (np. tachypnoe, praca mm oddechowych), Czynniki wywołujące/nasilające kaszel Cechy przewlekłej niewydolności oddechowej (palce pałeczkowate, sinica) Objawy współwystępujące Ocena małżowin nosowych i drożności nosa Wiek pacjenta Anomalie w obrębie nosa (bruzda poprzeczna – ANN; skrzywienie przegrody nosowej) Wywiad ciążowy i okołoporodowy Podkrążone oczy (współistniejące z wadą zgryzu, oddychaniem ustami – przerost migdałka gardłowego) Wywiad rodzinny, epidemiologiczny i środowiskowy Spływająca wydzielina i grudkowana tylna ściana gardła (przewlekłe zapalenie zatok, przerost migdałka gardłowego) Alergie Kształt klatki piersiowej (beczkowata – np. mukowiscydoza, rozedma płuc; lejkowata/szewska – fizjologia, pierwotna choroba tkanki łącznej) Opieka specjalistyczna i leki przyjmowane przewlekle Narażenie na dym tytoniowy, alergeny zwierząt Zmiany osłuchowe nad polami płucnymi (asymetria szmeru pęcherzykowego/świsty/furczenia/trzeszczenia) W badaniu przedmiotowym należy zwrócić uwagę na dodatkowe objawy: stan ogólny dziecka, występowanie gorączki, odwodnienie, zmiany skórne, zmiany osłuchowe nad polami płucnymi. W przypadku kaszlu ostrego zazwyczaj nie ma wskazań do wykonywania badań dodatkowych, z wyjątkiem podejrzenia aspiracji ciała obcego lub ciężkiego zaostrzenia astmy w celu wykluczenia innych jednostek chorobowych przebiegających z nasiloną dusznością. Diagnostyka kaszlu przewlekłego W praktyce lekarskiej w przypadku kaszlu przewlekłego najważniejsze jest nieprzeoczenie objawów alarmowych. Informacje z wywiadu, które należy uznać za tzw. czerwone flagi [3, 6]: początek objawów w wieku noworodkowym – może sugerować wrodzone wady układu oddechowego (np. zespół pierwotnej dyskinezy rzęsek, przetokę przełykowo-tchawiczą, mukowiscydozę) lub sercowo-naczyniowego, współistnienie kaszlu z nagłą utratą masy ciała, nocnymi potami, krwiopluciem lub złym stanem ogólnym – niezbędne jest wykluczenie choroby rozrostowej, gruźlicy, ropnia płuca, wady serca, nagły początek objawów, szczególnie związany z możliwym epizodem zakrztuszenia – konieczne wykluczenie możliwości aspiracji ciała obcego, występowanie przewlekłego produktywnego kaszlu – możliwe przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli (charakterystyczny objaw: odkrztuszanie „pełnymi ustami” dużej ilości ropnej plwociny), zespół dyskinetycznych rzęsek, mukowiscydoza, wzrost natężenia kaszlu wraz z upływem czasu – należy wykluczyć możliwą aspirację ciała obcego w wywiadzie, gruźlicę, niedodmę lub guz, kaszel związany z karmieniem – nasuwającymi się przyczynami są refluks żołądkowo-przełykowy (szczególnie gdy kaszel nasila się w pozycji leżącej), rozszczep krtani i przetoka przełykowo-tchawicza. Wymienione objawy w każdym przypadku powinny wzbudzić niepokój u lekarza i są wskazaniem do pilnego poszerzenia diagnostyki i wykonania RTG klatki piersiowej oraz badania spirometrycznego, jeżeli pozwala na to wiek dziecka (> 6. [3, 6, 7]. W przypadku braku stwierdzenia objawów alarmowych należy pamiętać, że częstą przyczyną kaszlu przewlekłego jest izolowany kaszel nieswoisty, który ma tendencję do samoistnego ustępowania z biegiem czasu [1, 3]. W sytuacji braku niepokojących objawów w badaniu podmiotowym, fizykalnym i przy prawidłowych wynikach badań dodatkowych można przyjąć postawę wyczekującą, szczególnie w przypadku zmniejszającego się nasilenia kaszlu [5, 7]. Jednostki chorobowe, które należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej przewlekłego kaszlu, przedstawiono w tabeli 2. Tab. 2. Przyczyny przewlekłego kaszlu, na podstawie podręcznika „Pediatria” (tom 1), pod red. Kawalec W. i wsp. w modyfikacji własnej autora Przyczyny przewlekłego kaszlu Kaszel poinfekcyjny Astma (suchy, napadowy kaszel nasilający się po kontakcie z alergenem, po wysiłku, nad ranem, niezwiązane objawy z infekcją) Zespół kaszlu z górnych dróg oddechowych w przebiegu przewlekłego zapalenia zatok obocznych nosa, przerostu migdałka gardłowego, przewlekłego nieżytu nosa (produktywny kaszel nasilający się w nocy po położeniu się, rano po wstaniu z łóżka) Zapalenie oskrzeli lub tchawicy w przebiegu przewlekłej infekcji Rozstrzenie oskrzeli (wilgotny, produktywny kaszel z odkrztuszaniem dużych ilości plwociny) w przebiegu – mukowiscydozy, – pierwotnej dyskinezy rzęsek, – niedoborów odporności Nawracające zachłyśnięcia wskutek zaburzeń połykania lub przetoki tchawiczo-przełykowej (kaszel związany z karmieniem) Refluks żołądkowo-przełykowy (kaszel związany z karmieniem, nasilający się w czasie snu i w pozycji leżącej) Ucisk na główne drogi oddechowe: – pierścień naczyniowy, – powiększone węzły chłonne, – torbiel, – guz Tracheomalacja, bronchomalacja (kaszel szczekający lub metaliczny) Guzy wewnątrztchawicze i wewnątrzoskrzelowe Gruźlica układu oddechowego Choroby śródmiąższowe płuc, w tym alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych (uporczywy, zwykle suchy kaszel) Grzybica układu oddechowego (objawy zależą od czynnika etiologicznego) Ekspozycja na czynniki drażniące (np. bierne lub czynne palenie tytoniu) Drażnienie przewodu słuchowego zewnętrznego Kaszel nawykowy (kaszel dudniący, nasilający się w obecności świadków) Leczenie kaszlu suchego Leczenie niefarmakologiczne Leczenie kaszlu ostrego w początkowej fazie infekcji należy rozpocząć od postępowania niefarmakologicznego, gdyż często wystarczy to do osiągnięcia zadowalającego efektu. Do działań wiodących prym w leczeniu objawowym można zaliczyć inhalacje z soli fizjologicznej w celu nawilżenia dróg oddechowych, odpowiednie nawadnianie pacjenta, a także intensywną toaletę nosa w przypadku występowania kataru. Uznaną metodą wspomagającą leczenie kaszlu jest również nacieranie klatki piersiowej wazeliną z olejkami eterycznymi, a także spożywanie miodu (należy pamiętać, że zabronione jest podawanie miodu dzieciom do 1. – ryzyko botulizmu niemowlęcego) [6].Leczenie farmakologiczne [6, 8] W przypadku braku poprawy po zastosowaniu leczenia objawowego należy rozważyć włączenie leczenia farmakologicznego. Wskazaniem do zastosowania leków przeciwkaszlowych jest występowanie uporczywego, suchego kaszlu, często z towarzyszącymi innymi objawami w postaci np. nerwobólu, odmy czy po zabiegach operacyjnych [8]. Leki przeciwkaszlowe możemy podzielić w zależności od miejsca ich działania na obwodowe i ośrodkowe: Leki o działaniu obwodowym: lewodropropizyna – lek działający poprzez hamowanie aktywacji włókien C oraz skurczu oskrzeli wywołanego histaminą, serotoniną i bradykininą. Wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa, należy jednak pamiętać, że nie można jej stosować u dzieci z zespołem dyskinezy rzęsek. Lewodropropizyna jest przeciwwskazana u dzieci przed ukończeniem 2. [9]. Badania wykazują wyższość efektu przeciwkaszlowego lewodropropizyny nad dekstrometorfanem, kodeiną i jej pochodnymi. Lewodropropizyna jest aktualnie jedynym lekiem przeciwkaszlowym rekomendowanym do stosowania u dzieci wg NPOA (największa siła rekomendacji A1) oraz CHEST (największa siła rekomendacji A). Leki o działaniu ośrodkowym: opioidowe (kodeina) [10, 11] – działa na receptory opioidowe w rdzeniu przedłużonym, mogąc tym samym powodować depresję ośrodka oddechowego przy przedawkowaniu, w szczególności u małych dzieci. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12. nieopioidowe (butamirat) [12] – leki te mają nieznacznie wyższą skuteczność przeciwkaszlową niż kodeina przy jednocześnie wyższym profilu bezpieczeństwa (nie powodują depresji ośrodka oddechowego). Leczenie kaszlu produktywnego [6, 13] Podstawą leczenia kaszlu produktywnego są leki mukoaktywne, które zmieniają właściwości śluzu i ułatwiają ewakuację wydzieliny z dróg oddechowych. Leki mukoaktywne dzielimy na cztery umowne grupy, gdyż część leków wykazuje działanie wielokierunkowe. Należy jednak pamiętać, że nie powinno się łączyć tej grupy leków z innymi lekami przeciwkaszlowymi. Leki sekretolityczne (wykrztuśne) – ułatwiają usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych poprzez zwiększenie jej uwodnienia i objętości oraz zmniejszenie lepkości, a także poprzez pobudzanie nerwu błędnego: leki o działaniu osmotycznym (np. nebulizacje z hipertonicznego roztworu soli) – ściągają wodę do światła dróg oddechowych, uwadniając wydzielinę i zmniejszając tym samym jej lepkość. U niektórych pacjentów nasilają również kaszel. Należy pamiętać, że mogą wywołać skurcz oskrzeli u osób chorych na astmę – zalecane jest podawanie leku rozszerzającego oskrzela przed nebulizacjami w tej grupie chorych; gwajafenezyna [13] – brak jednoznacznych dowodów skuteczności jej działania. Mukoregulatory – normalizują wydzielanie śluzu poprzez przywracanie prawidłowego składu i ilości wydzieliny: karbocysteina [6, 14] – pochodna L-cysteiny, która wykazuje wielokierunkowe działanie poprzez normalizowanie wydzielania śluzu, pobudzanie wydzielania IgA, wykazywanie aktywności antyoksydacyjnej i przeciwzapalnej. Dodatkowo zwiększa stężenie antybiotyków w treści oskrzelowej oraz zmniejsza adhezję niektórych bakterii do nabłonka oddechowego. Karbocysteina jest zarejestrowana u pacjentów po 2. i wskazana jest w chorobach układu oddechowego przebiegających z wytwarzaniem gęstej wydzieliny, a także w zapaleniu ucha środkowego (zmniejsza ryzyko konieczności interwencji chirurgicznej). Inne leki: leki antycholinergiczne [6, 13] – zmniejszają ilość produkowanej wydzieliny w drzewie oskrzelowym poprzez hamowanie receptorów muskarynowych, glikokortykosteroidy, makrolidy [6, 13] – substancje te mogą obniżać produkcję wydzieliny w drogach oddechowych poprzez swoje działanie... Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników. Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się. Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych. Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Z jednej strony katar nie jest niepokojącym objawem. Z drugiej strony - katar u niemowlaka potrafi być naprawdę dokuczliwy. Maluchy oddychają przez nos, a katar skutecznie im to utrudnia. Naczynia krwionośne śluzówki "rozszczelniają" się, przepuszczając na zewnątrz płyn, który zasycha i gromadzi się na śluzówce. Ta na dodatek ulega obrzękowi. Wszystko to razem bardzo utrudnia przepływ powietrza. Maluch nie może jeść, spać, jest rozdrażniony i marudny. Często pokasłuje, bo spływająca po tylnej ścianie gardła wydzielina podrażnia górne drogi oddechowe. Przyczyny kataru: infekcja U dzieci, które chodzą do żłobka lub przedszkola, normalne jest wielokrotne w ciągu roku przechodzenie infekcji wirusowych z katarem. 8-10 infekcji w okresie od września do wakacji nie powinno nikogo dziwić. Jeśli przyjmiemy, że katar może utrzymywać się około tygodnia, a pokasływanie po nim jeszcze parę tygodni, nietrudno jest o sytuację, gdy dziecko właściwie z jednej infekcji przechodzi w drugą po zaledwie kilkudniowej przerwie. Może się wtedy wydawać, że jest non stop zakatarzone. Niewiele można z tym zrobić, poza łagodzeniem przykrych objawów. Nos trzeba regularnie oczyszczać, by wydzielina nie zalegała i nie sprzyjała namnażaniu się bakterii (u małych dzieci nieleczony katar często przechodzi w zapalenie ucha). Maluchowi, który jeszcze nie umie sam wydmuchiwać nosa, trzeba usuwać wydzielinę aspiratorem (to proste urządzenie można kupić w aptece). Przed oczyszczeniem nosa warto zakroplić do każdej dziurki po kropelce soli fizjologicznej lub izotonicznego roztworu wody morskiej. Domowe sposoby na katar u niemowlaka Przy dużym obrzęku śluzówki i kłopotach z oddychaniem warto (po konsultacji z lekarzem) zastosować odpowiednie do wieku dziecka krople obkurczające śluzówkę nosa. Nie wolno ich jednak stosować dłużej niż trzy dni, nawet jeśli zakraplamy preparat tylko raz dziennie, na noc. Jeżeli maluch przez katar nie może spać, można zapytać pediatrę, czy zaleca tymczasowe podawanie leku przeciwhistaminowego. Wraz z upływem czasu i przechodzeniem kolejnych infekcji dziecko nabiera odporności i choruje rzadziej. Pod koniec okresu przedszkolnego, a na pewno w szkole nie będzie już tak często się przeziębiać. Aby zapewnić mu optymalne warunki do nabierania odporności, warto dbać, by jego dieta była zdrowa (powinna zawierać świeże warzywa i owoce), często wychodzić z dzieckiem na spacery, rozsądnie oswajać je z chłodem, ubierać stosownie do pogody (nie za ciepło!). W hartowaniu może też pomóc trwający 2-3 tygodnie pobyt nad morzem lub w górach. Przyczyny kataru: alergia U dzieci powyżej 4. roku życia przyczyną przewlekłego kataru może być alergia wziewna. Powodować ją może reakcja na alergeny takie jak pyłki roślin, roztocze kurzu domowego, pierze, sierść i wydzieliny zwierząt, pleśnie, grzyby. Katar alergiczny różni się nieco od wywołanego infekcją, choć rozróżnienie ich wymaga wnikliwej obserwacji. Przede wszystkim przy alergii wydzielina jest rzadka, przejrzysta, nie gęstnieje w miarę upływu czasu, niemal leje się z nosa. Towarzyszy jej napadowe kichanie, dziecko może mieć także spuchnięte powieki, zaczerwienione spojówki i łzawić. Alergiczny nieżyt nosa ma też ścisły związek z występowaniem alergenu. Trzeba zatem przeanalizować, kiedy i w jakich okolicznościach występują objawy. Może po spacerze? W okresie pylenia konkretnych roślin? Podczas domowych porządków? Gdy idziecie z wizytą do znajomych, którzy mają kota? Rano, po przebudzeniu? A może przez cały rok? Szczególnie trudne do wytropienia są alergeny wszechobecne i występujące przez cały rok, takie jak kurz. Warto wiedzieć, że dziecko, które jest narażone na ciągły kontakt z alergenem lub na jego duże stężenie (jak w okresie pylenia), może zareagować podwyższoną temperaturą, obrzękiem gardła, złym samopoczuciem, silnym łzawieniem - a to są objawy, które łatwo pomylić z przeziębieniem. By postawić odpowiednią diagnozę (czy to kolejne przeziębienie, czy też reakcja alergiczna), potrzeba doświadczonego lekarza, który zna małego pacjenta i historię jego chorowania, a także przeprowadzenia dodatkowych badań. Przyczyny kataru: ciało obce Przyczyną przewlekłego kataru może być wreszcie... zatkanie nosa przez wepchnięte tam ciało obce. Dzieci mają wyjątkowy talent do pakowania do dziurek nosa rozmaitych małych przedmiotów: koralików, klocków, fragmentów zabawek, ziaren, chusteczek. Jeśli dziecko ma katar z ropną wydzieliną o brzydkim zapachu, trzeba z nim prędko wybrać się do lekarza (najlepiej laryngologa), by sprawdzić, czy nos jest drożny. Do lekarza! Idź z dzieckiem do lekarza, jeśli katar: pojawił się u noworodka lub małego niemowlęcia; towarzyszy mu gorączka powyżej 38°C; zamiast ustępować, nasila się; się inne niepokojące objawy - ból ucha, obrzęk oka, zapalenie spojówek, męczący kaszel, ropna wydzielina w nosie. @ Inhalacja z soli fizjologicznej pomoże na kaszel? Lekarz odpowiada Przyczyny kataru: podrażnienie śluzówki Czasem przyczyną pokasływania, "ciągania" nosem, podrażnienia i wysuszenia śluzówki dróg oddechowych jest suche powietrze w mieszkaniu lub narażenie dziecka na dym papierosowy. W pierwszym wypadku wystarczy regularnie nawilżać powietrze w mieszkaniu, często wietrzyć pokoje, utrzymywać w nich temperaturę nie wyższą niż 21°C. Dodatkowo warto zadbać, żeby dziecko często miało okazję pić niegazowaną niskomineralizowaną wodę mineralną. Można mu również aplikować do nosa izotoniczny roztwór wody morskiej. Dużo gorzej dzieje się, gdy dziecko ma kontakt z dymem tytoniowym (wystarczy nawet, że ciągle przebywa z nałogowymi palaczami, także jeśli wychodzą na papierosa i nie palą przy malcu). Taki maluch jest znacznie bardziej narażony na częste infekcje, alergie i schorzenia dróg oddechowych. Dla dobra dziecka (i nie tylko jego) najlepiej byłoby rozstać się z nałogiem. Lekarze odpowiadają na pytania o kaszel u dziecka Katar u dziecka potrafi uprzykrzyć życie tak małemu pacjentowi, jak i jego rodzicom. Stan zapalny tkanki wyścielającej jamę nosową przebiega bowiem zwykle z wieloma nieprzyjemnymi dolegliwościami. Katar u dziecka - ile trwa i jak go wyleczyć? Katar to potoczna nazwa nieżytu nosa (łac. rhinitis, stgr. coryza), która obejmuje objawy zapalenia błony śluzowej nosa, a niekiedy również zatok przynosowych. Towarzyszy mu wiele nieprzyjemnych dolegliwości. Katar u dziecka - objawy Klasycznymi objawami kataru są: kichanie, świąd w nosie i gardle (drapanie), wyciek płynnej wydzieliny z nosa lub jej spływanie po tylnej ścianie gardła, zatkany nos, kaszel, pieczenie spojówek, osłabienie, ból głowy, stan podgorączkowy. Nieżyt nosa diagnozuje się, gdy jego objawy trwają co najmniej dwa dni oraz dłużej niż godzinę przez większość tych dni. Przeziębienie czy grypa? Wiesz, jak je rozpoznać? Katar u dziecka - przyczyny Katar u dziecka może mieć różne przyczyny. Najczęściej wywołują go alergie, infekcje wirusowe i bakteryjne. Nieżyt nosa może mieć również podłoże: hormonalne (przy niedoczynności tarczycy czy w ciąży), polekowe, odruchowe (chemiczne, mechaniczne, emocjonalne). Na przykład utrzymywanie się wycieku o nieprzyjemnej woni z jednego przewodu nosowego może być związane z obecnością ciała obcego. Alergiczny katar u dziecka Katar u dziecka to często reakcja na alergen oddziałujący drogą wziewną. Jest reakcją błony śluzowej na oddziaływanie alergenów. Czynnikami, które wywołują taką reakcję są zwykle pyłki roślinne, roztocza kurzu domowego, zarodniki pleśni, sierść i naskórek zwierząt. Alergiczny katar u dziecka może mieć być sezonowy lub przewlekły. Sezonowość nieżytu nosa związana jest z alergią na pyłki i okresami ich podwyższonego stężenia w powietrzu. W przypadku "uczulenia na kurz" objawy utrzymują się przez cały rok, przy czym zwykle nasilają się w okresie grzewczym. Katar alergiczny najczęściej rozwija się przed 10. rokiem życia, choć potrafi zaskoczyć także później. Objawem alergicznego nieżytu jest wodnista i przezroczysta wydzielina, która leje się z nosa. Nie zasycha i nie towarzyszy jej gorączka. Charakterystyczne są również napady kichania, świąd nosa i podniebienia, a także uczucie zatkania nosa. Często pojawia się zapalenie spojówek, manifestujące się łzawieniem, zaczerwienieniem i świądem oczu, zapalenie zatok przynosowych czy uczucie zatkania uszu. Infekcyjny katar u dziecka Najczęstszą przyczyną kataru u dziecka są infekcje wirusowe, które rozprzestrzeniają się drogą kropelkową. W większości przypadków za dolegliwości odpowiadają rinowirusy, ale również wirusy paragrypy, wirus grypy i adenowirusy. Katar wywołany przez wirusy zwykle trwa od tygodnia do 10 dni. Początkowo wydzielina z nosa jest wodnista, pojawia się uczucie zatkanego nosa, kichanie, gorączka. Z biegiem czasu wydzielina kataralna staje się bardzie mętna. Jeżeli zmienia swój kolor na żółty bądź zielony lub trwa długo, istnieje ryzyko, że pojawiło się zapalenie bakteryjne. Katar wirusowy ma bowiem tendencje do nadkażania, często też toruje drogę innym patogenom lub poprzedza infekcję bakteryjną. Katar u dziecka, ile trwa? O ile u małego dziecka katar średnio trwa od 10 do 14 dni, leczony czy nieleczony, to u starszego dziecka, ośmio-dziesięcioletniego może być podobnie jak u dorosłego, czyli katar będzie trwać około siedmiu dni - mówiła nam pediatra, dr Ewa Miśko-Wąsowska. Ciągły katar u dziecka? To najczęściej przewlekły katar alergiczny. Ale musimy pamiętać, że za normę uważa się od ośmiu do dziesięciu infekcji rocznie, może nam się wydawać, że maluch ciągle choruje. - Dotyczy to zwłaszcza tych najmłodszych dzieci, które zaczynają uczęszczać do żłobka lub przedszkola - wskazuje dr Ewa Miśko-Wąsowska. - Biorąc pod uwagę, że infekcje przypadają na pewien sezon, jesień-zima-wczesna wiosna, może to sprawiać wrażenie, że dziecko ciągle choruje. Łatwo zatem policzyć, że w sezonie dzieci średnio zapadają na jedną-dwie infekcje w miesiącu - dodaje. Bakteryjny katar u dziecka Katar u dziecka o podłożu bakteryjnym zwykle jest gęsty, żółty lub zielony. Może towarzyszyć mu gorączka powyżej 38,5 st. C oraz kaszel z odkrztuszaniem zielonkawej plwociny. Najczęstszymi patogenami wywołującymi bakteryjny katar u dziecka są bakterie: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenze, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aereus. Katar bakteryjny może być powodować bardzo poważne powikłania, dlatego wymaga konsultacji z lekarzem i podjęcia leczenia. Katar u dziecka - leczenie Jeżeli u dziecka pojawia się katar, bardzo ważna jest szybka reakcja i właściwe postępowanie. Co robić? Kluczowe jest częste oczyszczanie nosa przy użyciu soli fizjologicznej lub wody morskiej, a także stosowanie domowych metod na przeziębienie. Pomoże czosnek, cebula, miód, malina czy czarny bez. Warto również robić inhalacje i sięgać po preparaty upłynniające i rozrzedzające wydzielinę. Bardzo ważne jest nawilżenie powietrza w mieszkaniu i utrzymywaniu optymalnej temperatury. Katar u dziecka - leki są konieczne? Leczenie farmakologiczne kataru u dziecka zależy od jego podłoża i charakteru. Najczęściej jest ono objawowe. Podstawowymi i najczęściej stosowanymi grupami leków są leki przeciwhistaminowe, które silnie hamują rozszerzenie naczyń, a także leki obkurczające śluzówkę. Te przywracają drożność nosa. Stosuje się je zwykle do pięciu dni i łącznie z innymi lekami. Przy infekcjach o podłożu bakteryjnym włączane są antybiotyki (często o działaniu miejscowym). W przypadku podejrzenia kataru alergicznego niezbędne jest przeprowadzenie diagnostyki oraz leczenie. Bardzo ważna jest eliminacja alergenu z otoczenia oraz terapia prowadzona lekami: antyhistaminowymi, antyleukotrienowymi i sterydami donosowymi.

przewlekły katar u dziecka forum